Vandaag was het echt de laatste keer! Al sinds jaar en dag grenst er aan onze achtertuin de oprit van een kringloopwinkel. Een aantal dagdelen per week was deze geopend. Af en toe had deze winkel een grote aantrekkingskracht op mijn kinderen. Wanneer ze een aantal keren niets van hun gading vonden, ebde dat weer weg. Maar toch... hier was het waar ze al van jongsaf aan helemaal alleen naartoe mochten met hun eigen geld in hun eigen portemonneetje. Het was een winkel verbonden aan een sociaal werk, dus het ging hier echt om de kleine centen. Heerlijk oefenen was dat en wat kon je al niet kopen met je geld. Met 10 cent kon je er zelfs terecht en voor 1 euro had je soms een tas vol!

Zo hebben ze door de jaren heen al heel wat schatten verzameld. Van een afgrijselijke Barbie-auto tot een mooi Playbomil kasteel, van vreselijk ontoonbare tassen en handschoenen, tot mooie vintage spulletjes. Door de jaren heen werd hun smaak ook steeds meer verfijnd en leerden ze ook de kunst van het vak: de mooie dingen ertussenuit halen.

Een aantal weken geleden hoorden we dat het pand verkocht was en de winkel opgeheven zou worden. Deze middag was ze voor het laatst geopend. Er moest toch even afscheid genomen worden van de vrijwilligers en "we gaan nog één keer kijken of er iets is." 

Een mooie vintagedoek en schilderijtje (de ogen waren het niet helemaal, maar toch...), een Mickey Mouse viewmaster en een groot knuffelkonijn.

Febe kon dit konijn niet laten staan, want ze weet dat haar broertje zot is van konijnen. Geen van mijn dochters heeft ooit interesse getoond in knuffeldieren, maar Joachim vindt ze geweldig en het zijn echte speelkameraden voor hem. Hij vond deze toevoeging aan zijn verzameling fantastisch. Nu kijken of ik dit beest zo snel mogelijk de wasmachine inkrijg!