Vanavond was het zover: Jedidja had voor de eerste maal een uitvoering met het Tongers Symfonisch Orkest. Ze had er zin in, maar was ook wel een beetje zenuwachtig. Met de hele familie togen we richting Begijnhof. In de mooie Begijnhofkerk met haar schitterende akoestiek was het te doen. De zussen waren erg opgetogen, want het was allemaal zo romantisch. De kleine straatjes van het Begijnhof met de verlichte raampjes doen in het donker wel erg gezellig aan. Ze wisten ook welke romantische muziekstukken hen te wachten stonden. Wij genoten van hun voorpret!

Rhodé en Febe vonden een plaatsje op de eerste rij. Bij de eerste klanken van de muziek, veerde Febe rechtop. Dit was het moment waar ze naaruit had gezien. Herkenning: de sound of music! Regelmatig wisselden ze blikken van herkenning uit: wat hebben ze genoten en wat waren ze trots op hun zus.

Ze zagen zichzelf ook al zo spelen en hebben dus al een voorkeur uitgesproken voor een instrument: Rhodé gaat voor de dwarsfluit en Febe vindt een cello wel wat. Dat wordt dus volgend jaar nog meer taxichauffeur spelen!

Joachim keek zijn ogen uit, vooral de blaasinstrumenten vond hij indrukwekkend. Ook de contrabas, voor hem een reuze-gitaar, vond hij erg interessant. Wij vroegen ons af hoelang hij het vol zou houden, maar deze anderhalf uur waren precies gepast voor hem. Hij ging helemaal mee in de muziek en had genoeg te bekijken. Wij vonden het nogal knap voor een 3-jarige.