Sinds kort leest Febe kleine boekjes en één van haar lievelingsboeken is "Muizenhuis" van Michelle Cartlidge. Een allerschattigst boekje, mooi geïllustreerd. Een van de zinnen zegt: "Sommige muizen wonen onder de vloer". We konden niet bevroeden dat dit nog waarheid zou worden, want dit komt toch alleen maar bij anderen voor, niet? Febe stelt tegenwoordig regelmatig de vraag of een verhaal echt gebeurd is of niet... maar van de waarheid van dit boekje is ze inmiddels overtuigd.

Eergisteren hoorde ik namelijk bij het ontwaken onbekende geluiden. Wij slapen onder de studeerkamer en het leek wel of iemand al onze papieren aan het overhoop gooien was. Nader luisteren bracht mij tot de conclusie: er lopen muizen tussen het plafond! Manlief was nog niet direct overtuigd. Toen hij even later naar boven liep, hoorde hij al de stem van onze oudste die riep: "er zit een muis op mijn kamer, ik heb keutels in mijn bed!!".  Tja, nader onderzoek bracht inderdaad wat sporen aan het licht, maar alleen maar in haar bed....

Later op de dag toen manlief op weg was naar zijn studeerkamer kwam hij onderweg in het trappenhuis twee brutale muizenkinderen tegen. Het was dus waar en het bleef niet bij twee! Hij schoot in actie met een emmer... en tot onze verbazing ving hij 4 muizen. Naar mijn idee was dit alleen maar de voorhoede, maar dat heb ik de kinderen niet verteld. Voor de zekerheid gingen we muizenvallen halen en ik kocht er 10, elke kamer boven moest er naar mijn idee aan geloven. Grote griezels, het idee dat ik bespioneerd werd door muizen, stond mij niet aan.

Muizen was dus het onderwerp van de dag. Het thema dierensporen werd zo wel erg actueel. Ze vonden het ook wel spannend, want wanneer en waar komen we er weer één tegen? Ook schoenen en pantoffels aandoen werd een spannende bezigheid... het stond echt in het boekje: "Sommige muizen wonen in schoenen!" Ook stond er: "Sommige muizen wonen in tassen." Hoe moet dat nu als ik mijn tas voor turnen klaar moet maken?, vroeg Rhodé zich af.

De avond viel en er moest natuurlijk naar bed gegaan worden. Het bed van Jedidja was uitgesloten, want inderdaad lagen daar weer nieuwe sporen. (Ook andere bedden, bureaus en nachtkastjes bevatten sporen, maar die heb ik maar gauw verdonkeremaand, ssst...) Alle vallen stonden op scherp, we hadden nog twee muizen gevangen. Nu kunnen er nooit veel meer zijn, probeerde ik vol overtuiging te brengen. Alle meiden op één kamer, dat zou wel lukken. Diverse keren stonden ze nog beneden, om te vertellen dat ze toch echt nog iets onder de vloer hoorden en te vragen of er in de kamer van Rhodé ook gaten in de vloer zaten en zo ja waar, etc.... Rhodé was zo blij dat ze juist een poezenbeeldje op haar nachtkastje had staan, dat ze uiteindelijk - samen met haar zus in één bed - toch in slaap gevallen is.

Gisterenochtend was het weer prijs: twee muizen in de val en we hadden gezien waar ze de vloer uitkwamen. De kamer van Jedidja was echt het epicentrum met 2 kieren waaruit muizenkopjes keken. Gisteren hadden we veel andere dingen te doen, dus de muizen waren een beetje vergeten. Vandaag hebben we nog extra muizengif gehaald, want de vallen werken niet altijd even goed. En nu maar hopen dat Jedidja weer snel haar kamer kan betrekken.