De kinderen wilden wel eens een raamschildering maken. In deze tijd van het jaar was een onderwerp snel bedacht en tegelijkertijd wilden ze ook wel een statement maken.

Het werd een groot succes en er is met veel plezier aan gewerkt. Eerst werden de grote lijnen uitgezet op een rol behangpapier. De grote pret begon met het aan de buitenkant van het venster bevestigen van dit papier. Als je goed kijkt, zie je op de foto's de resten van de supertape nog waarmee het geheel goed vastgezet was in verband met de windvlagen van voorbijrijdende vrachtwagens.

Wat een pret om zo verborgen achter het papier aan de slag te gaan. De contouren hebben ze gewoon met een zwarte stift op het raam getekend en daarna zijn ze met plakkaatverf aan de slag gegaan. Volgens een kleuterschooljuf zou dit zo van de vensters af te wassen zijn, maar dat moeten wij nog ondervinden.

Het statement "Jezus is Koning" is gemaakt in zogenaamde ladder-letters. Een schrift dat ik ooit eens geleerd had bij OM. Daar gebruikten we het bij sketchbord prediken. Jedidja had dit deze zomer ook geleerd en heeft het ook nu weer gebruikt. Hierbij maak je dus rechthoeken, waarin je de letters 'wit' laat en hetgeen niet bij de letter hoort, kleur  je in. In spiegelbeeld was het wel even wennen, en zoals je ziet moest de 'J' nog aangepast worden.

Bevriende kinderen hebben ooit eens geteld: per uur rijden er 1000 auto's voorbij ons raam. Een gaslek verderop in de straat, maakte dat het de afgelopen dagen constant file voor de deur was om de stad in de rijden (wij wonen langs zo'n befaamde Belgische steenweg!) en zo waren we verzekerd van vele kijkers.

Afgelopen vrijdag hadden we een workshop georganiseerd bij kaarsenmakerij An'ne in Tongeren. Samen met nog een aantal andere thuisonderwijsgezinnen was het atelier propvol. We waren met 15 kinderen in de leeftijd van 2-15 jaar en 8 begeleidende ouders.

We werden hartelijk welkom geheten door eigenaar Guus. De warme chocolademelk en koffie met een heerlijk stukje honingkoek stonden klaar. Zowel buiten als binnen was het koud, maar dat kon de pret niet drukken. Guus vertelde als hobby-imker vol enthousiasme over het wonder van het bijenvolk. De tafels stonden klaar om aan de slag te gaan wat menigeen deed popelen.

Kaarsen dompelen, kaarsen gieten, kaarsen rollen, kerstboomhangers van was gieten, alles mochten we uitproberen.  Ook Joachim (3) genoot ervan en was heel trots op zijn zelfgemaakte bijenkorfkaars. Thuis is het echt zijn eigen kaarsje en hij beslist wanneer hij aangestoken of uitgeblazen wordt.

De bijenwas gaf een heerlijk geur af en was ook rustgevend: in alle rust werkten we aan onze kaarsen. Na een uur of twee moest ik mijn dochters echt aanmanen een eind aan hun werk te maken. Met tasjes of doosjes vol bijenwaskaarsen togen we huiswaarts. Wij hebben één van onze schouwen maar in bijenwassfeer ingericht. Wij zijn nog even zuinig, maar ik schat in dat we ze dit jaar toch nog zullen opbranden.

Je hebt soms van die middagen waarop niets lijkt te lopen, verveling allerhande toeslaat, één van de kinderen zich niet met het spel van de anderen kan verenigen, etc. Voor zulk soort dagen zou het goed zijn een ehbo-lijstje met flitsende ideeën achter de hand te hebben. Op zo'n moment schiet mijn inspiratie ook vaak tekort.  In de pc heb ik wel allerlei leuke links staan, maar op het moment dat ik het nodig heb kost het natuurlijk te veel tijd het juiste te vinden. Misschien moet ik eerst maar eens zo'n ehbo-map in mijn favorieten maken.

Maar laatst hadden we zo'n middag en had ik een idee dat direct aansloeg. Het gevolg was dat het een erg fijne, rustige, creatieve en inspirerende middag werd waarin ook nog eens veel geleerd werd. Het basisidee waren touwpoppetjes. Met een zak wol, een kartonnen doos, lineaal en schaar waren ze vertrokken.

Eerst werden de mallen van karton gemaakt, ik meen 12 op 8 cm. Voor een 6-jarige is dit al een hele inspanning en daarbij werd ze op een gegeven moment zelf nog zo creatief om kinderen te maken en werden de maten van de mal dus aangepast.

Na het uitzoeken van mooie kleurtjes wol konden ze beginnen. 50 keer om de lange kant. Tellen maar en schatten of de dikte mooi uit zou komen. 3 losse draadjes klaarleggen. 1 knoop je heel strak bovenin, dan knip je de onderkant open en knoop je er één op de plaats van de nek zodat je een mooi hoofdje krijgt. Tot slot nog een in het midden voor de taille.

Dan wikkel je met een andere kleur 25 keer om de korte kant. Dit worden de armen en hier moeten beide kanten worden opengeknipt. 2 losse draadjes klaarleggen en op ong. één cm vanaf de kant bind je er een draadje om vast zodat er handen verschijnen.

Deze armen stop je door het bovenlijf en voila je eerste poppetje is af. Zo kun je een hele familie maken. Het bracht veel inspiratie voort, want Febe ging zelfs verder met het ontwerpen van meubels: een tafel, bank, stoelen en zelfs een ligstoel. Helaas was het toen al veel te snel tijd om te eten!!

Gisteren hebben we heerlijk met kleuren geëxperimenteerd. Het was nog niet zo gemakkelijk om een juiste menging te krijgen, maar het resultaat mag er zijn.  De techniek hebben we hier vandaan:

http://crafts.kaboose.com/melted-crayon-stained-glass-window.html

Het wordt daar ook met bladeren gedaan, maar je kunt natuurlijk elke vorm nemen die je wil. Een christelijk symbool is ook leuk, of wat dacht je van een mooie davidsster!

De bladeren hadden we natuurlijk op één van onze boswandelingen meegenomen en Rhodé vond in Het bomenboek, geschreven door Christa Carbo en uitgegeven bij Ploegsma, de namen van de bomen. Het linkse blad is afkomstig van de Italiaanse populier. De andere twee waren al zo'n beetje bekend, maar we zochten bevestiging. Inderdaad in het midden de zomereik en rechts de Amerikaanse eik.