Na pasen zal onze oudste dochter voor de eerste maal meedoen aan een paar examens van de eerste graad. Ter voorbereiding daarop hebben wij natuurlijk de website van de examencommissie goed bestudeerd. Alle informatie staat daar duidelijk op, maar toch vonden wij het nog prettig de infonamiddag te bezoeken. Dus togen wij eind vorige maand op een woensdag naar Brussel.

Dicht bij het zuidstation bevindt zich de school waar het geheel zich afspeelt. Een typische rijksschool uit de jaren 70. Binnen in de hal stond een groot aantal stoelen opgesteld en wij vroegen ons af of die echt allemaal vol zouden komen. En inderdaad tegen aanvangstijd was het overgrote deel van de stoelen bezet en Jedidja vroeg zich af hoe al deze mensen zich voorbereidden op hun examens.

In een omstandige uitleg met behulp van een powerpointpresentatie passeerde veel info de revue, van inschrijvingsprocedure tot slaagpercentages, van mogelijke studierichtingen tot hoe je een diploma behaalt. Er was ook nog de mogelijkheid tot vragen stellen, maar dit liep een beetje uit de hand, zodat je je algemene vragen beter per e-mail kunt stellen. Het meest toffe van deze infonamiddag vonden wij de kennismaking met de examinatoren. Van elk vak en niveau waren de examinatoren aanwezig en je kon persoonlijk met hen kennismaken en hen met allerhande vragen bestoken over het af te leggen examen. Wij vonden hen erg vriendelijk en behulpzaam. Jedidja ziet het helemaal zitten om aan de examens te beginnen. Vooral toen ze hoorde dat je al geslaagd bent met 50%! Tja, dat had ik haar gewoon nog nooit verteld. Nog mooier vond ze het examens afleggen per domein, want dan moet je om geslaagd te zijn per domein 50% halen, wat betekent dat je dan voor bepaalde vakken kunt slagen met 40%. Dit is nu niet echt de studiehouding die wij willen aanleren, maar omdat ons studieprogramma nog zoveel meer omvat dan alleen de examens voor de commissie, gunnen wij haar dit plezier van harte.

De examencommissie organiseert puur de examens en is geen school of verstrekt geen studiepakketten. Veel mensen hadden daar vragen over, maar als doorgewinterde thuisonderwijzers is dit juist wat wij zoeken. Wij sprokkelen zelf ons materiaal wel bij elkaar;-))  Nu dit is inderdaad een tijdrovend en inspannend werkje, maar van de examencommissie zelf moet je hiervoor niet veel tips of ideeën verwachten naast de boekenlijsten die ze in hun leerplan hebben opgenomen. De enige tip die ze gaven, was tegelijkertijd een nieuwe voor ons: in Vlaanderen is het mogelijk je in een middelbare school in te schrijven als vrij student. De school is vrij of ze daar op ingaat, zij krijgen daar namelijk geen enkele financiële tegemoetkoming voor, en het hangt dus van de goodwill van de directeur af. Maar het is het proberen waard, wanneer je bijvoorbeeld alleen voor wiskunde de lessen wilt volgen. Tevens zou dit inschrijven als vrij student ook een mogelijkheid zijn om je kindergeld te behouden na de 18e verjaardag: enige voorwaarde is je voor 17u per week in te schrijven als vrij student.

Maar goed dit laatste hopen wij nooit nodig te hebben. Het is ons doel dat zij na deze examens van de eerste graad zich direct verder voorbereidt voor de examens van de derde graad. En wij hopen dat ze op haar 18e dan haar diploma middelbaar via de examencommissie heeft behaald.

Vorige week gingen Jedidja en ik voor de eerste maal naar de Examencommissie in Brussel en het geval wilde dat de tentoonstelling Korperwelten juist om de hoek van de school lag. Het stond nog op ons lijstje om eens te doen, maar aangezien het voor jongere kinderen niet zo geschikt is, kwam het er niet van. Nu konden we dus twee vliegen in één klap slaan.

Jedidja is niet zo'n biologiemens, maar dit zag ze toch wel zitten. In de loop van de tijd heeft ze wat inzicht opgedaan over de lichaamssystemen. Voor biologie werkt ze met de leerwerkboeken van uitgeverij De Boeck (Biologie 1 en 2). Verder doet ze vaak ook nog mee met de zussen die werken met de boeken van Apologia Science en die bezig zijn met de zoogdieren. Superenthousiast is ze hier niet over maar het bezoek aan de plastinatententoonstelling was toch een biologieles om nooit te vergeten. Ze heeft er zelfs een blogje op haar weblog aan gewijd.

Sinds een negental weken zijn we met deze methode bezig en ik kan niet anders zeggen dan dat ik diep onder de indruk ben. Volgens de methode moet je 7 dagen op 7 werken, elke dag een kort lesje. Nu, wij hebben het zoals gewoonlijk gehouden op 5 lesjes per week en zelfs dat heeft al opzienbarende resultaten opgeleverd.

Rhodé, onze dochter met het vcf-syndroom heeft een behoorlijk spraak-taalprobleem en is daarbij ook nog slechthorend (de spraak-taalproblemen worden niet alleen veroorzaakt door haar gehoorverlies, maar zijn ook heel typisch voor het syndroom). Al tijden waren we bezig met een klassieke methode (Letterstad) waarbij de letters verklankt worden. Leren lezen door hakken en plakken. Daarnaast zocht ik nog allerlei andere materialen of maakte ze zelf, zodat ze ook woorden gewoon op woordbeeld kon memoriseren. Dit alles ging supertraag vooruit en tot echt lezen kwam het niet. Ja, een paar kleine woordjes en zinnetjes die ze ingeoefend had, maar met alle onbekende woorden bleef ze hakken en plakken en bij dubbelklanken vergat ze soms de andere klanken al weer. Zelf lezen was SAAI.

Surfend op het web naar hulpmiddelen, informatie en andere materialen was ik in het verleden al eens op Methode de Haan gestuit. Ook via andere thuisonderwijzers had ik al goede geruchten gehoord. Ik twijfelde nog of het wel echt bij haar zou passen, vooral ook omdat het verklanken er zo ingehamerd zat. Ik had de boekjes al sinds juni in huis. Af en toe bekeek ik ze eens. Helaas zijn ze niet zo gebruiksvriendelijk, dus het duurde even voor ik doorhad hoe de vork in de steel zat. Toch was ik nog niet ten volle overtuigd, dus na de vakantieperiode startten we weer vol goede moed met onze methode Letterstad.

Ondertussen wilde ik ook onze Febe (6) een duwtje in de rug geven met lezen. Zij kende al heel veel woorden op woordbeeld en las ook wel kleine boekjes, maar zag nog niet helemaal het systeem erachter. Ik twijfelde heel erg over de methode die ik zou volgen: verklanken of juist niet....? Ik was al besmet met het De Haan-virus.  

Twijfel is nooit goed en met Rhodé liep het ook niet zo lekker. Dus op 19 september hebben we een streep gezet onder ons verklanken en startten we met Methode de Haan. Vanaf die datum was een A dus geen à meer, maar een aa, etc. Ik verbaas me erover hoe snel de kinderen dit oppikten. En na 9 weken met de methode gewerkt te hebben, leest onze Rhodé!! Héél af en toe durft ze nog snel in zichzelf een woordje te verklanken (en dat gaat zelfs sneller dan ooit omdat ze nu meer op lettergreepbeeld leest), maar de meeste woorden leest ze gewoon. Wat is ze trots op zichzelf en wat voelt ze zich geweldig!! Wat een plezier om haar te zien wanneer ze in één keer een heel boekje uit wil lezen. En de primeur: ze heeft ons inmiddels 4 verzen uit de Bijbel voorgelezen!

Zoals ik hierboven al schreef, ben ik diep onder de indruk dat dit materiaal tot deze resultaten heeft geleid.

Het leerlingboekje ziet er qua lay-out vreselijk uit. Geen kleur, geen prenten, maar gewoon tekst met een dubbele regelafstand. Dit lijkt mijn dochters totaal niet te deren. Nee, zo lees je pas echt volgens hen, want grote mensen hebben toch ook geen plaatjes.

De letterspelletjes die worden aangeboden vond ik ook nogal veel van het goede en ik dacht dat ze die wel snel beu zouden zijn. Niets van dat alles. Ze vinden het leuk om zo te knutselen met de letters en genieten van het zelf woordsommen maken, zowel op het krijtbord als met de letterdoos. Rhodé doet ze liever gewoon in haar schrift, omdat schrijven haar ding is.

Wat betreft de taalregels die gememoriseerd moeten worden en het kaartjessysteem dat daar bij zou moeten helpen, heb ik op de één of andere manier ook mijn twijfels. Daar starten we begin volgend jaar mee, dus ik ben benieuwd. In elk geval ga ik er mee aan de slag zoals het in de methode beschreven staat. Wat mij wel aantrekt in dit systeem is dat je het weer helemaal kan aanpassen aan je kind: wanneer een hoofdregel niet overkomt, dan zijn er nog weer deelregels om het voor kinderen inzichtelijker te maken.

Er wordt geadviseerd dat de lesjes maximaal 15 minuten duren en inderdaad doe je op die tijd aardig wat en met een gerust hart stoppen we dan weer. Volgende dag weer verder. Een lesje in het aanvankelijk lezen programma bestaat uit het opzeggen van het alfabet, wat letterspelletjes en het lezen van het lesje. Dat is alles en daar komen op den duur dan de memorisatiekaartjes met regels bij. Wij zijn bijna klaar met deel 1 van het eerste deel.

In deel 2 van het eerste deel vallen de letterspelletjes weg en komen er zgn. oefeningen voor in de plaats. De snelheid waarin je deze lessen doet, geeft het kind natuurlijk zelf wel aan. Wanneer je het berekent op een schooljaar, blijkt dat je dan 2 weken voor één les hebt waarmee je dan 12 verschillende oefeningen doet. Oefeningen zoals dictee, vraagzinnen maken, werkwoordvormen, tegenstellingen, verkleinwoorden. Elke les komen dezelfde soort oefeningen terug. Deze oefeningen, behalve de dictee, worden voornamelijk mondeling doorgewerkt. Dictee op dit niveau bestaat bijvoorbeeld uit 5 kleine zinnetjes per week.  Of dit deel ook zo flitsend werkt als het eerste deel, moet ik nog gaan ondervinden. Maar ik heb goede hoop!

Afgelopen weekend was het er op de een of andere manier niet van gekomen om genoeg van de sneeuw te genieten. Gelukkig kregen we gisteren (maandag) nog een kans. Donkergrijze sneeuwwolken bedekten onze buurt nogmaals onder een vers wit laagje.

Hup oude dikke jassen aan, handschoenen of wanten aan en een extra paar mee voor als ze nat zijn en naar buiten. Omdat Joachim's jas niet op zijn plaats hing, hadden de dames maar gauw een andere jas gepakt. Notabene een meisjesjas, wat nu niet de mooiste plaatjes opleverde.

Maar ach, het plezier was er niet minder om en in een mum van tijd stond er een driedelige sneeuwpop recht.

Zonder mama bleek het allemaal heel goed te lopen, dus ik bleef heerlijk binnen en maakte van de gelegenheid gebruik nog wat wiskunde-oefeningen van Jedidja na te kijken. We gebruiken de methode Delta Nova van Wolters Plantyn en ze werkt daar gestaag doorheen. Vorig jaar had ik geen antwoorden aangeschaft omdat die in de m.i. te dure handleiding waren verwerkt. Dit jaar waren ze apart verkrijgbaar en is het gemak aan mijn kant.

Jedidja heeft weinig moeite met wiskunde, toch ziet ze de lol er niet van in. Snel en slordig werken is haar motto af en toe en dat komt niet altijd het leerproces ten goede.  Ze is trouwens vrij creatief in het oplossen van de opdrachten, wat mij dan weer noopt om een uitwerking toch helemaal op haar manier uit te werken om te zien of haar logica klopt.

In april 2009 zal ze haar examen wiskunde 1e graad voor de examencommissie in Brussel afleggen. Momenteel heeft ze bijna alle onderwerpen die aan de orde zullen komen doorgewerkt dus hebben we tijd om nog wat extra oefeningen te doen.

Zowel zij als de papa en ik zijn natuurlijk heel benieuwd hoe dit verder zal lopen. Wie zal er de meeste zenuwen voor het examen hebben?

Verkleumd van de kou, met een heerlijke kop Ovomaltine, opwarmen!

Tja, daar vraag je me wat. Wanneer je kind naar school gaat, betaal je de boeken, wat benodigheden in september, de uitstappen en hier en daar nog wat voor kopies en dat is het wel. Bij thuisonderwijs ligt dat allemaal niet zo gescheiden, want dat boek dat je van de week voor je kinderen kocht..... valt dat nu onder de kostprijs voor TO of had je dat anders ook wel gekocht?

Wat ik wel kan zeggen is, dat je het zo duur kan maken als je zelf wilt. Je kunt complete cursussen met handleidingen kopen, dure cursussen volgen, privéleraars inschakelen, of je kunt het zo goedkoop mogelijk houden gebruikmakend van alle gratis online-schatten. Zelf bevinden wij ons denk ik zo'n beetje in het midden. Voor sommige zaken schaffen we nieuwe, iets duurdere materialen aan, terwijl we verder ook heel veel gebruik maken van online-materiaal. Ook zijn we fervente shoppers bij kringloopwinkels en de online zoekertjesmarkten of veilingen.

Als TO-gezin lijken we altijd wel op zoek naar geschikt materiaal dat ons weer verder kan helpen;-) Het lijkt niet op te houden en na een halfjaar geleden een héle grote bergkast te hebben aangeschaft waar al onze spelletjes, knutselmaterialen en schoolmaterialen een plaatsjes kunnen vinden, denken we nu al weer na over een nog grotere boekenkast!

Afgelopen week hebben we weer een aantal schatten gevonden:

- in de kringloopwinkel vonden we een complete letterdoos voor 1 euro. Handig, want onze letters zaten los in een doos. Het waren eigenlijk letters die bij een spelletje hoorden en die kunnen we nu daar gewoon bij laten zitten terwijl onze letters altijd kant en klaar in de doos zitten om creatief woordjes mee te kunnen maken. Een zeer magisch proces wanneer je net de letters van het alfabet aan het leren bent.

- daar vonden we ook een aantal bruikbare boeken van rond de 1,50 euro. Een groot knutselboek uit de jaren 70, ideaal voor onze vintageliefhebber die haar eigen vintage webwinkel aan het opstarten is;-) Het "stap voor stap sterke staaltjes" boek met allerlei wetenschappelijke proefjes en "Robotdieren", een mechanische weergave van hoe dieren functioneren.

- via Kapaza kocht ik het boek "Wetenschap ontdekken", Judith Hann voor 2 euro. Dit boek is onderdeel van een serie Ontdekken en de boeken kosten nieuw rond de 25 euro. Ze zijn niet meer via de uitgever te verkrijgen, maar sommige boekwinkels hebben ze nog wel op voorraad. Wij proberen zo onze serie compleet te krijgen.  Deze boeken worden gepromoot door zowel de Heart of Wisdom Teaching Approach als de Well Trained Mind.

- En ja hoor, via Marktplaats vond ik uiteindelijk een echte versie van de talencursus Frans van Rosetta Stone voor 50 euro. Nieuwprijs zo ongeveer 190 euro.

De ene maand schaffen we wat meer aan dan de andere maand, maar we blijven overal waardevolle dingen zien....;-)

Als thuisonderwijzers leven we het leven en daaruit leren we ontzettend veel. In de school plaatsen ze dat onder de noemer Wereldoriëntatie. Wij leven hier met elkaar en zo zijn we bezig rondom verkiezingen, gemeenteraad, parlement,  ziekte en gezondheid, dokters, ziekenhuizen, seizoenen, vlinders, geschiedenis, techniek, etc.etc.  Dit gebeurt gewoon door met elkaar in gesprek te zijn, samen de krant en/of het nieuws te bekijken, en soms ook wel door uitstapjes. Verder werken we nogal tamelijk eclectisch en doen we het ook wel op volgende manieren:

- Unit studies/Projectmatig

Soms werken we een project uit. Zo hebben we laatst gewerkt over de zintuigen. Al surfend en bibliotheekbezoekend kom je zo een heel eind.Ter inspiratie heb ik ook een curriculum van Konos. http://www.konos.com/  Dit curriculum is opgebouwd rond karaktervorming en het project "zintuigen" kaderde zo in "aandachtig zijn".

Voor wereldoriëntatie werken we vooralsnog vanuit de interesse van de kinderen. Rhodé was de laatste tijd al steeds geïnteresseerd in de aarde en de zon, dag en nacht, de maan en hoe dat dan allemaal werkt dat het tijd werd daar een project aan te wijden. Vorige week hebben we ons daar in verdiept en ik moet eerlijk zeggen dat we er allemaal veel van geleerd hebben. We hebben boeken uit de bieb gehaald, dingen op internet opgezocht en ons eigen zonnestelsel in elkaar geknutseld. Ook hebben we geprobeerde de namen van de planeten te memoriseren, maar dat heeft nog wel wat oefening nodig. Mama kende ze ook niet eens allemaal!

We vonden het zo mooi dat elke planeet zijn eigen baan heeft, zodat ze gelukkig nooit kunnen botsen. We wisten niet dat de zon zooooo GROOT was. De aarde vonden we maar klein en dus het plekje waar wij wonen helemaal, maar toch wil God zich met ons bemoeien. Wij zijn echt maar hele kleine ministipjes in dat vreselijk grote heelal. Ook onze woordenschat heeft zich deze week wel uitgebreid.

Voor wereldoriëntatie werken we vooral vanuit de interesses van onze kinderen. Voor biologie maak ik daarbij dankbaar gebruik van de methode Natuur-Buitengewoon. Met dank aan een andere thuisonderwijzer-moeder van wie ik de methode met handleiding en kopieerbladen heb gekregen.

www.natuurbuitengewoon.nl

We hadden hier nog veel kastanjes liggen, waarmee we gisteren wat wilden knutselen. Spinnewebben maken leek ons wel leuk en zo ontstond er een les over spinnen. We maakten ons spinnenweb, bekeken prenten van spinnen, bespraken wat spinnen eten en hoe ze hun prooi pakken. Speelden een spinnewebspelletje, gingen buiten nog even spinnewebben zoeken. De meisjes kwamen helemaal in hun thema en het resultaat was dat er van de bollen wol een reuzespinneweb door de hele kamer en keuken werd gemaakt. Natuurlijk moest er daarna ook nog prooi worden gevangen. We hebben er allemaal van genoten. Zelfs papa raakte nog in het web verstrikt toen hij thuis kwam.

http://www.homeschoolblogger.com/uploads/Wilma_spinnenwebben.JPG

http://www.homeschoolblogger.com/uploads/Wilma_reuzenspinnenweb.JPG

Dit zijn de vier speerpunten waar we dit jaar aan gaan werken. Hard nodig hier!! Per thema zijn we ongeveer 10 weken bezig en werken we allerlei projecten uit.

Dit verzinnen we niet allemaal zelf, maar komt uit een Amerikaans curriculum, genaamd Konos. www.konos.com

Het vraagt natuurlijk wel wat voorbereiding, maar de ideeën in dit curriculum zijn eindeloos en heel goed aan te passen in het Nederlands. Het is alleen erg jammer dat je bijna tot niets hebt aan de literatuurlijst. Het is dus wel een hele zoektocht om vergelijkbare boeken in het Nederlands te vinden. Ik prijs me wel gelukkig, dat we thuisonderwijzers zijn in het internettijdperk. Via het internet kun je bijna al je opzoekwerk verrichten, wat het geheel doenbaar maakt.