In de maand september is het altijd weer een strijd om in een normaal dagritme te komen. Je zou denken dat we na 4 jaar thuisonderwijs inmiddels ervaren planners zijn om alles hier in huis rustig te doen verlopen. Niets is minder waar!

Na de vakantie maak ik voor elk van de oudere kinderen en mijzelf een weekplanning waarbij de huishoudelijke taken en klussen zijn inbegrepen. Op papier ziet het er allemaal fantastisch uit, maar in de praktijk werkt het altijd een beetje anders. In de eerste week ontstaan er dan ook al direkt pijlen op ons mooie schema. Er worden verder dingen samengevoegd, of afgevoerd;-) De uren van  de muziekakademie, zwemmen en turnen worden in de loop van de eerste weken ook nog wel eens gewijzigd. En dan na een aantal weekjes ontwikkelt zich een bepaalde routine en dat is uiteindelijk het doel. Want routine brengt rust!

Routine in het opstaan: bedden zijn rechtgetrokken, er is gebeden en de oudsten hebben stille tijd gedaan, ze zijn allemaal aangekleed en hebben hun toilet gemaakt.

Routine in de ochtendtaken: de was is opgehangen, de afwasmachine is leeg, de ontbijtboel opgeruimd. Jippie het loopt, ieder kent zijn taak!

Routine in bijbeltijd: Joachim loopt nadat hij aangekleed is al rond met de Kijkbijbel, want hij heeft eerst even mama-bijbeltijd. David en Goliath zijn momenteel zijn favoriete figuren. Heb je die prent van Goliath liggend over twee pagina's wel eens gezien in de Kijkbijbel?

Daarna zijn de ouderen aan de beurt.

Routine in de dagelijkse lessen: Rhodé en Febe pakken hun "magazine-cassettes" waarin hun boeken en evt. schriften zitten. Jedidja weet aan welke vakken of projecten ze kan gaan werken.

Routine in de dagelijkse maaltijden: een wekelijkse menuplanning maakt dat ik daar verder niet aan moet denken, dat de eventuele ingrediënten op tijd uit de diepvriezer worden gehaald en dat het eten 's avonds toch tamelijk op tijd op tafel staat;-)

Routine in de middagprojecten: op maandag werken we rond geschiedenis, op dinsdag beschouwen we kunst, op donderdag is het tijd voor de wetenschappen. Op woensdag en vrijdag is het tijd voor alles wat we nog maar willen;-)

Routine in het huishouden: vorig jaar liep dit heel goed. We hebben ons huis in zones verdeeld, waarbij op maandag de 2e verdieping aan de beurt is, op dinsdag het trappenhuis en de 1e verdieping, op woensdag tijd voor extra klussen, op donderdag de keuken, hal en strijk en vrijdags dan de living en wekelijkse boodschappen. Vorig jaar deden we dit vanaf een uur of vier, maar dit jaar dacht ik direkt een uurtje na de lunch te poetsen. Dit laatste is niet zo'n succes, dus ik denk dat we maar weer teruggaan naar 16 uur.

Routine is toch wel een beetje de ruggegraat van ons funktioneren als thuisonderwijzend gezin.

Het geeft echt rust, want over de basisdingen die gedaan moeten worden hoeven we niet meer na te denken.

Het geeft tijd voor andere zaken, want door een bepaalde routine gebeuren dingen sneller. 

Het brengt orde in ons bij tijd en wijle zo chaotische gezin;-)

Kamperen!!! Sinds vorig jaar hebben we het kamperen ontdekt en ook dit jaar wilden we - ondanks onze reis naar Israël (www.thuisonderwijsreisisrael.blogspot.com) - het kamperen toch niet graag overslaan. Omdat we de familie niet zo vaak zien, besloten we ons kamp op te slaan aan de Belgische kust, dichtbij familie.  Het dialect verstaan kost ons als buitenstaanders geen moeite meer, want papa heeft ons dat wel geleerd. Maar het spreken, is toch iets anders. Zouden we het ooit leren...?

Ons "kampeerkasteeltje": een oude, ruime vouwwagen, met alles erop en eraan. Wat wil je nog meer?

Vlakbij duinen en strand is heerlijk genieten, vooral met het fantastische zomerse weer dat ons ten deel viel.

Vooral Joachim heeft ontzettend genoten: spelen, ontdekken, ervaren...  Wandelen door de zgn. "Sahara" op een mooie zomerdag is ook erg vermoeiend en aangezien mama haar draagzak thuis had laten liggen, moesten de kleine beentjes wandelen. Maar een bevriende TO-moeder die bij ons op bezoek was, had een creatief idee. Laat je maar heerlijk voorttrekken, Joachim!

Slechts 50 km Frankrijk in is de kustlijn al weer zo anders! Aan de overkant van het Kanaal zien we heel even de witte krijtrotsen van Dover oplichten, maar krijtstenen liggen ook aan deze kant voor het oprapen. We verzamelen de beste en mooiste.

Je bent niet aan de Vlaamse kust geweest wanneer je niet in een zgn. "Billekarre" hebt gereden. Het was even zoeken naar een exemplaar waarop het hele gezin naar believen kon plaatsnemen. Met deze kar hebben we de zeedijk een tijdje onveilig gemaakt;-)

M. wilde ons ook het Vlaamse heuvelland laten zien. De Vlaamse bergen, ja die zijn er echt, de Rode Berg, de Zwarte berg, de Kemmelberg. We waren blij dat we met de auto waren, maar het is inderdaad een mooi stukje natuur. Wanneer we hier en daar tegenkomen hoe het in dit gebied was tijdens WO I worden we toch wel stil. Je kunt het je haast niet voorstellen...

Deze vakantie hebben we ook het boek gelezen van Paul Kustermans, Oorlogsjaren, dat in dit gebied speelt en over die verschrikkelijke Grote Oorlog gaat. Als Nederlandse kan ik me uit de geschiedenislessen over WO I alleen maar herinneren dat Nederland 'neutraal' was en verder niets. In de Belgische geschiedenis is deze oorlog van groot belang. Zij heeft aardig huis gehouden en heeft uiteindelijk ook een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van Vlaanderen.

Het Vlaamse Heuvelland bracht nog meer geschiedenis in de vorm van kerkgeschiedenis en ook nog wat aardrijkskunde. In het kleine dorpje Dranouter, met ruim 600 inwoners, vonden we een gedenksteen van Petrus Plancius. Voor ons een bekende naam omdat opa een antieke Bijbel heeft met landkaarten van deze beroemde predikant en kartograaf. We vonden het wel een hele mooie naam voor iemand die met de naam Platvoet geboren is. Wat opviel was dat iemand uit dit piepkleine dorpje uiteindelijk overleden was te Amsterdam, waarschijnlijk ook iemand die omwille van de contra-reformatie noordwaarts was getrokken.

De afgelopen maanden ging het er hier even helemaal anders aan toe. Even ons jaarritme onderbreken. Even bijkomen en onze energie in andere zaken steken. Heerlijk om even terug te blikken en zo ook het gat in de blogs te dichten;-))

De eerste week van juli stonden de jaarlijkse kampen gepland. Heel spannend allemaal, want Febe ging voor de eerste maal mee op kinderkamp en Jedidja voegde zich voor de eerste maal bij de tieners. Rhodé had weinig tot geen zenuwen, want zoals zij zegt: "Op kamp gaan is mijn hobby!"

Jedidja overbrugde de 60 km tot de kampplaats op de fiets, maar Rhodé en Febe brachten wij weg.

Op één kaartje en sms'je na hoorden we de hele week niets. Na terugkomst werd er des te meer verteld. Het was in één woord geweldig en zij reserveren deze week alvast in de agenda van volgend jaar!!

De drie dames op kamp betekende voor Joachim mama's en papa's exclusieve aandacht. Soms genoot hij hier van, soms ook helemaal niet. Hij miste zijn zussen wel. Zonder zussen papa's verjaardag vieren is ook wel raar, maar het gebeurde toch wel in stijl.

Een uitstapje naar Lier bracht ons bij de Zimmertoren. Joachim genoot van het rondjes lopen op het Lierse zonnestelsel;-)

Na kamp vlogen we direct in het volgende project, wat veel wiskunde, creativiteit en praktische vaardigheden vroeg: het restylen van Jedidja's kamer. Eens rood, nu naar groen!

Voor:

Na:

Tussendoor konden we regelmatig van onze heerlijke frambozen oogsten. Mmmmmm......

Na twee weken van ziektes, koorts, oorontsteking, keelpijn, snot en zeurpieterij was het hoog tijd eens even iets héél anders te gaan doen. Vrijdagmorgen is er altijd een grote markt in Maastricht en dat is toch wel iets heel anders dan de Vlaamse wekelijkse markten. Jedidja had ook nog wat materialen nodig om haar ideeën te kunnen uitwerken. Dus toen vrijdagmorgen iedereen toch wel redelijk in staat leek een ochtendje over de markt te slenteren, was de keuze snel gemaakt.

Al snel liepen we tussen vis, fruit, brood, kruiden, Arabische jurken, lapjes en bandjes, bloemen en planten. Jedidja zoekend naar haar printjes! Haar hartewens, een kitchkitchen-achtig zeiltje, ging nog niet direkt in vervulling.

De Nederlandse marktkoopmannen zijn van een heel ander slag dan de Belgische en de meiden hebben krom gelegen van het lachen. Rhodé was wel even van slag toen de fruitboer stelde dat alleen voor de Belgen een zak fruit 5 euro was, anderen moesten 12,50 betalen ;-))  We waren al bepakt en bezakt, maar zo'n zak fruit konden we niet laten liggen. Met allerlei acrobatische toeren gooide de "marktman met de kersenoorbellen" het fruit in een supergrote plastieken zak. Het was natuurlijk niet kwaliteit A en al tamelijk rijp. Maar van de eigenaardig gevormde aardbeien hebben we 4 lekkere potten aarbeienjam gemaakt, Joachim heeft gesmuld van de mango's, de ananas was toppie, de perziken zijn in een smoothie gegaan en de pruimen liggen er nog. Of ze ooit rijp worden is de vraag, maar anders verdwijnen die in een crumblepie.

Tot grote opluchting ontdekten we op het eind van een van de laatste rijen een kleine kraam vol met .... de gewenste zeiltjes!! Jedidja werd er helemaal lyrisch van. Het was moeilijk kiezen, het zakgeld was beperkt, maar toch heeft ze twee leuke printjes gekocht. Gisteren heeft ze er al een mooi en uniek Nintendo-tasje van gemaakt.

Het is zo ontzettend leuk onze Joachim (2) te zien spelen. Hij speelt zo heel anders dan zijn 3 grote zussen. Ik was er altijd al van overtuigd dat jongens anders geschapen zijn dan meisjes, maar om dat zo in hun spel tot uiting te zien komen is wel tof.

Hij is veel technischer geïnspireerd dan zijn zussen en momenteel is hij op zoek naar alles wat draait en daar kan hij intens van genieten. Het begon natuurlijk met wielen en alles wat rijdt. Alhoewel het motorgeluid daar natuurlijk ook voor een deel tussenzit. Zo klein als hij was, hij kon net zitten of zo, draaide hij zijn hoofd vanuit de buggy om elk motorisch geluid dat hij hoorde te detecteren;-))

Terug naar het draaien. Na de wielen, kwamen de deuren aan de beurt. Van koelkastdeur, hekjes en legodeuren werden alle scharnieren nauwlettend onderzocht. Al snel had hij door dat hij deze draaibeweging zelf in gang kon zetten. Met een heerlijk brouwend "R"tje zei hij dan: "draai, draai, draai..." Ik herinnerde me dat ik van de meiden nog een doos met ... ja hoe noem je dat, zij hadden daar ook nooit geen interesse voor... tandwielen had liggen die je met elkaar kon verbinden zodat ze allemaal gaan draaien. Hier zie je een foto van dit materiaal. Fantastisch vond hij het!

Inmiddels heeft hij ook de driewieler ontdekt en draait de trappers met zijn hand of gaat op de fiets zitten en begint warempel de draaibeweging met zijn benen ook zelf te ontdekken. Nog even oefenen en hij fietst op zijn driewieler! In die buurt staan natuurlijk ook de fietsen van zijn zussen en die hebben toch zo'n interessante kettingkast! "Die ketting draait en mijn kleine handjes kunnen dat vast ook wel in beweging zetten!" 

Gisteren kwamen we een ezel tegen. Nu is hij sowieso al gefascineerd door die beesten. Wanneer de eerste zondag van de maand de wet in de gemeente wordt voorgelezen, reageert hij altijd met "ie-aaaaah" wanneer in het laatste gebod de ezel wordt genoemd. Maar gisteren had hij zo'n plezier toen hij zag hoe de ezel met zijn oren kon draaien! De ezel hield ook wel van wat interactie en op Joachim's gekriebel draaide hij elke keer zijn oren helemaal mooi in het rond. Vandaag heeft hij het ook met het konijn geprobeerd, maar helaas die gingen niet zo mooi rond;-)

Het is er dan toch van gekomen en uiteindelijk hebben zowel Marc als ik op de schaats gestaan. Voor mij was het zo'n 15 jaar geleden en in het begin vond ik het wel heel erg glad;-)) Toch hebben we de smaak weer te pakken en gaan we zeker snel nog eens. Jedidja en Rhodé schaatsten zo wel en voor Febe (5) was het de allereerste maal op echte schaatsen en ze vond het super!!

Eigenlijk horen ze gewoon bij een nieuw jaar. Het jaar was al weer een week oud, maar toch hebben wij als gezin ons nog een aantal dingen voorgenomen zodat 2008 ook weer een jaar mag worden waarin we groei zullen ervaren.

We hebben een mooi groot blad genomen met in het midden 2008 geschreven, linksboven in de hoek "voornemens van de familie Samyn" en onder het jaartal staat die mooie tekst uit Handelingen 11:23 "...om naar het voornemen van hun hart de Here trouw te blijven."

Daar omheen kwamen onze goede voornemens te staan. Benieuwd wat er zoal staat?

* Vroeger opstaan en op tijd naar bed gaan

* Meer sporten

* God beter leren kennen

* Ons houden aan de opruimregel: alles heeft een plaats en alles op zijn plaats.

* Alleen zwemmen (Febe)

* I.p.v. bijbelteksten gaan we bijbelpassages memoriseren

* Mediagebruik in goede banen leiden

We hebben dit blad opgerold en bij onze eindejaarsversieringen gestoken. Benieuwd hoe onze reactie zal zijn wanneer deze aan het einde van het jaar tevoorschijn komen.

Wat sporten betreft ben ikzelf niet het goede voorbeeld. Mijn sportaktiviteiten bestaan vooral uit het zeer regelmatig bestijgen en afdalen van ons 4 trappen tellende huis (de buitentrap nog niet meegerekend;-))

Gelukkig neemt papa dit deel dan ook regelmatig voor zijn rekening anders zou er naast de wekelijkse turnlessen - van één dochter - verder niet veel gedaan worden. Oh, wacht eens even, mijn dames beginnen hun dag meestal wel met muziek waarbij er zeer heftig wordt bewogen.

Maar terug naar de sport, afgelopen week had papa een sportweek ingelast. Elke dag zou er iets extra's worden gedaan. Op maandag is er een fikse natuurwandeling gemaakt, dinsdag is er gefietst en woensdag gezwommen. Verder stond er nog schaatsen op het programma, maar helaas is het daar nog niet van gekomen in verband met de voorbereidingen voor het optreden in het bejaardentehuis (met als thema 'liefde', maar daarover later meer....). Ik ben benieuwd wanneer dat schaatsen nu gaat gebeuren, want Marc houdt helemaal niet van schaatsen! Ik voel hem al aankomen, er wordt verwacht dat ik mee ga schaatsen. Hollanders kunnen dat nu eenmaal veel beter dan Belgen;-) Tja, vroeger deed ik dat ook wel graag, maar het is al zo lang geleden. Wanneer ik dan opper dat ik eigenlijk wel zin heb en dat we dan volgende week maar gaan schaatsen, sputtert Marc tegen. Euh, zou je dat nu eigenlijk wel doen...? Je sport nooit..... straks breek je iets....!  Haha, zou hij toch willen gaan?

Vorige maand vierde Joachim zijn tweede verjaardag en ter gelegenheid daarvan hebben de zussen deze schitterende treintaart in elkaar geknutseld!

Zie hier het mooie resultaat!! En het moet gezegd: ze waren heerlijk!! Gevuld met slagroom en versierd met de laatste druiven van dit seizoen.

Niet verder vertellen hoor, maar we hebben er een flink aantal dagen van gesmuld. Als vieruurtje of soms ook al 's morgens wanneer we even lekker iets gingen drinken.

Zodra ik de kast waar mijn pannen staan opendoe, zoekt Joachim ook zijn schort op en ontpopt hij zich als een ware keukenprins!!

Deze foto wilde ik nog steeds posten! Inmiddels is hij alweer een maand oud. Maar deze mooie mural hebben ze met z'n drieën gemaakt ter gelegenheid van ons bezoek aan de ark. De gekleurde dierenprenten komen van Jan Brett. www.janbrett.com

www.arkvannoach.com 

Toen we binnenstapten kwam de heerlijke houtgeur ons tegemoet. Wat een pronkstuk en dan te bedenken dat dit ongeveer eenderde van de echte ark-afmetingen is. Ter voorbereiding van ons bezoek hebben we ons nog eens in het arkverhaal gedompeld en het in diverse versies gelezen. Jedidja heeft zich ook wat verdiept in buitenbijbelse versies. We hebben gebruik gemaakt van het boekje Veilig in de Ark van Tim Dooley. Lees een recensie op www.drs-online.nl/recensies.php?ID=4.

Hierbij komen verschillende vakdisciplines aan bod. Denk maar aan Bijbelse geschiedenis, aardrijkskunde, biologie, taal, kunst en zelfs wiskunde. Probeer de afmetingen van de ark maar eens uit te zetten: 137 meter lang en 23 meter breed. Onze tuin was te klein!

Met de herfst in volle gang begint hier ook het gezellige binnengevoel met de daarbij horende activiteiten weer op te komen. Sinds deze week wordt er hier ijverig gebreid. Het lijkt rustgevend te werken;-)

Jolanda gaf mij een link naar de site van thuisblijfmoeders, www.thuisblijfmoeders.nl,  waar het volgende geschreven staat: "Breien houd je bezig, maar je kunt tegelijkertijd je gedachten de vrije loop laten. Al breiend word je rustig. Het kalmerende effect van breien komt door het repeterende ritme van je naalden, het aanraken van de wol, en het werken met de handen."

Vanaf een jaar of 6 kan een kind leren breien. Je kunt ze leren de naalden vasthouden en een aantal eenvoudige steken aanleren. Doe dit op tamelijk dikke naalden zodat het kind snel resultaat ziet. Wanneer je gebruik maakt van die leuke wol met verschillende kleuren in één draad wordt het helemaal feest. Vorig jaar had ik van die wol bij de Zeeman gehaald en met naalden 10 heeft Rhodé inmiddels al een heel stuk van haar sjaal gebreid.

http://www.breien.nl

http://breien.pagina.nl

Veel plezier,

Wilma

Natuurlijk moest hier ook nog een plaatje bij!

Afgelopen zaterdag gingen we met oma zee varen op de Maas. Het was Joachim zijn eerste 'vaar-ervaring' en hij vond het fantastisch!

Oef, lang geleden dat ik nog eens op mijn blog schreef. Toch is het altijd wel leuk om terug te lezen en blijkbaar missen jullie het ook;-)! Inmiddels is ons nieuwe schooljaar al weer ruim 5 weken bezig en beginnen we op gang te komen.

Dit jaar is wel weer heel anders dan de andere jaren. Vooral omdat nu onze oudste ook thuis is. Nu vragen 4 kinderen om aandacht op wel heel verschillende niveau's. Een uitdaging en soms lijkt het wel of ik er zelf het meeste van leer! Geduld en liefde zijn de zaken waar ik dagelijks tekort van kom en het thuisonderwijsavontuur is één van de beste leerscholen.

Vorige week is slecht geëindigd omdat ik na een val met mijn pols in het gips belandde. De meisjes leren nu actief in het huishouden: was ophangen, tafel dekken, Joachim aankleden en luiers verschonen, groenten en fruit snijden, afruimen en afwasmachine in- en uitruimen, opruimen, etc. Lastig voor mij, omdat ik alles graag even snel zelf wil doen, maar goed voor het leerproces!

Deze keer laat ik het hierbij want typen met één hand in het gips is niet zo gemakkelijk.

Leuk om reacties te ontvangen naar aanleiding van deze blog. Leuk wanneer ook onbekenden je vinden en je mailen over onze gezamenlijke passie: thuisonderwijs. Een vraag die ik al diverse malen kreeg, ging over thuisonderwijs aan kleuters. Hier volgt een stukje wat ik al een tijdje geleden aan iemand mailde, maar waar iemand anders misschien ook iets aan heeft.

Eens las ik ergens dat hetgeen kinderen op een kleuterschool leren (dus het echte academische) je thuis in één week kunt aanbrengen.  Nu, ik wil niet zeggen dat ze op kleuterscholen niets doen ;-), maar het geeft wel aan dat het daar ook om algemene vaardigheden gaat die kinderen opdoen in het leven
van alle dag.

Wat ik als belangrijk zie voor een kleuter is naast gewoon veel liefde een zo rijk mogelijke omgeving: boeken, knutselmaterialen, verschillende groepen speelgoed (blokken, poppen, puzzels, spelletjes, bewegingsmateriaal, verkleedspullen, etc), tuin/park, huisdieren/kinderboerderij. Nu je kunt dit zelf wel aanvullen. Een artikel wat mij ook wel inspireerde:
www.besthomeschooling.org/articles/lillian_jones_ps_kdgtn.html
Verder is het gewoon samen bezig zijn ook heel belangrijk: samen boodschappen doen, eten koken, was opruimen, opruimen!!, en ondertussen blijf je aan de praat en komen zo allerlei dingen boven. Denk aan het principe uit Deut. 6! "gij zult het uw kinderen inprenten en daarover spreken, wanneer gij in uw huis zijt, wanneer gij onderweg zijt, wanneer gij nederligt en wanneer gij opstaat" Heerlijke leeftijd om van te genieten, want ze ontdekken zoveel! Onze Febe (4) was vorige week op matrassen aan het springen en zo ontdekte ze dat er harde zijn en zachte en welke haar voorkeur had. Ik moet mezelf altijd weer toespreken om van deze tijd te genieten, want de drukte van het gezin kan je soms zo opslokken dat je er niet meer van geniet. En wanneer jij geniet, sta je open voor de vragen en verlangens van je kind en bouw je zo samen verder.

Hoe zien onze dagen eruit? Haha, soms denk ik wel eens wat een ongeorganiseerde bende is het hier toch. Er is altijd wat, het gaat altijd anders dan ik plan, maar ja dat is de dynamiek van een druk gezin. Toch hebben wij een grove dagstructuur en daarin draait onze kleuter gewoon mee.
Opstaan, wassen, aankleden, ontbijten.
Opruimen, dieren verzorgen.
Bijbeltijd (gebed, voorlezen, gesprek, memorisatie, zingen) Ook onze 4-jarige memoriseert! Op die leeftijd kunnen ze dat heel snel en goed.
Rhodé (9) begint dan wat schoolwerk, en onze kleuter gaat spelen. De ene keer gaat dat vanzelf, andere keren moet ik haar op gang helpen. Dit is wel "schoon" spelen, na de middag mogen ze verven, kleien, knutselen etc.
Wanneer R. klaar is, gaan ze samen spelen; vaak probeer ik ze naar buiten te krijgen.
Lunch
Na de lunch probeer ik een stilte-uur in te lassen, maar dit loopt nog niet zo goed met onze jongste, die dan vaak zijn stilte-uur niet wil ;-) Is nog even afwachten.
Voorleestijd
Knutselen oid
Rond 4 uur komt de oudste uit school en eten we wat, waarna één van de kinderen helpt bij het koken.
Na de avondmaaltijd hebben we nog een kort bijbelmoment met papa erbij en voor het naar bed gaan nog een laatste voorleesmoment.

Wij werken met projecten, zodat we een week of 2 (soms veel langer, soms nog korter) intensief met een bepaald onderwerp bezig zijn. Vb. gezond eten, huisdieren, vliegen, Heidi, verkeer, ridders en kastelen, etc. Zelf heb ik wel een aantal ideeën achter de hand, maar meestal komt het toch vanuit hen naar boven.

Om het voor mezelf een beetje gestructureerd te houden, maken we per jaar een soort jaarplan met een aantal leerdoelen. Daarbij schrijf ik ook op wat we praktisch van plan zijn om te doen en welke materialen we daarvoor gebruiken. In de loop van de tijd lees ik dat regelmatig door en pas ik dat
aan. Vorig jaar schreef ik per week op wat we per kind hadden gedaan. Na de geboorte van onze jongste is het daar niet meer van gekomen, maar nu probeer ik wel regelmatig wat observaties op te schrijven. Bijvoorbeeld dat ze veel bezig is met getallen, letters en klanken, dat ze spontaan lettergrepen hakt, etc. Verder heb ik nog een boekje waarin ik voor alle kinderen specifieke mijlpalen opschrijf. Dit kan gaan van de datum waarop ze beginnen te kruipen/lopen etc, tot een bepaalde passie. Is altijd een handig naslagwerk wanneer je ze een foto-album wil meegeven wanneer ze het huis verlaten, of wanneer er eens een gedicht of levensloop gemaakt moet worden.

We schrijven dus al 2007... Ik lijk de kalender niet te kunnen bijbenen. Elke week, elke maand is voorbij voordat ik het weet en mijn kalender is vaak te kort. Ik wil nog zovéél doen. Nu is 2006 ook al voorbij en inderdaad heb ik niet alles gedaan wat ik wilde doen.

Maar een heel nieuw jaar ligt voor me, met nieuwe voornemens ook op thuisonderwijsgebied. Dit jaar gaan we starten met het middelbaar onderwijs voor onze oudste dochter: een nieuwe uitdaging. De eerste maanden van dit jaar zullen we een curriculum samenstellen. Hier en daar hebben we al onze voelhorens uitgestoken, maar nu wordt het tijd daadwerkelijk een plan uit te werken.

Ook willen we wat meer structuur proberen aan te brengen. Een van mijn grootste wensen is dat een dagelijkse "platte-rust-tijd" voor alle kinderen een beetje zal gaan werken. Vooral met Joachim is dit een zware training, want hij houdt niet zo van zijn bed en rust ;-) Vandaag hebben we een gezinsvergadering gehouden en daar hebben we een aantal dingen qua organisatie besproken. De kinderen brachten ook een aantal dingen naar voren waarmee ze dachten dat hun taken misschien aangenamer zouden kunnen verlopen. Ze willen bijv. met 2 tafel dekken en afruimen ipv de één dekken en de ander afruimen. Morgen eerst maar eens nieuwe takenroosters maken.

Verder stond de dag in het teken van "huishouden". De kinderen hebben zelf hun poppenwas gedaan en met 3 meiden in huis kan ik je verzekeren dat de poppen een uitgebreide collectie kleding en accessoires hebben die zeker een wasbeurt konden gebruiken. Jedidja heeft de wasmachine bediend en met zijn drieën hebben ze de witte en bonte poppenwas uitgehangen. Morgen tijd voor de strijk!

Zo zijn we het jaar 2007 dus ingesprongen. Aan het begin van dit jaar hebben we een kerkdienst bijgewoond waarin we aangesproken werden uit Psalm 3: Klacht en kracht. Van alle kanten komen klachten op ons af zoals we in vers 3 vinden: waar is God? wat doet Hij? Heeft Hij wel bemoeienis met ons? Helpt Hij wel? Maar daar tegenover hebben wij het vaste Woord! In vers 9 lezen we het: De verlossing (het heil - Yeshua!!) is van de HERE, Uw zegen zij over uw volk! Met deze belijdenis en zegen willen wij het nieuwe jaar starten. Wij wensen u allen een rijk gezegend 2007!