Beste allemaal,

het leven loopt soms anders dan je jezelf voorneemt :-) en dit keer door een aantal erg LEUKE dingen:

1. Ik was jarig

2. Op mijn verjaardag kwam onze beginseltoestemming van het ministerie voor onze adoptieprocedure met de post (wat een verbazingwekkende timing!!!). We zien nu uit naar het kennismakingspakket van de door ons gekozen vergunninghouder (en hopen dat 'ie snel komt :-)).

3. Onze zoon heeft me geholpen om een Wordpressblog te installeren op Homeschooling.nl! Vorig jaar hadden we een dergelijk project al eens samen ondernomen voor de website van Ik en mijn huis, ons financieel adviesbureau.

4. De voordelen van Wordpress boven Homeschoolblogger zijn zo groot, dat ik binnenkort ga verhuizen naar mijn eigen site.

5. Daarom las ik nu even een blogpauze in, want ik wil graag al mijn blogentries overzetten, voor ik met nieuwe berichten begin, anders krijgen jullie alle berichten van de afgelopen maanden nogmaals in je brievenbus!

6. Als je geabonneerd bent op ons blog hoef je verder niets te doen (als het goed is :-)). Volgens het systeem is het voor mij een kwestie van link wijzigen en voíla, het hoort weer te werken. Of dat gaat lukken, zullen jullie spoedig merken.

7. Een speciaal bericht voor iedereen die in de afgelopen maanden gereageerd heeft door te antwoorden op de Feedburnermail die je in je postvak kreeg en niets terughoorde: vorige week kwam ik er bij het overzetten van het systeem achter, dat jullie gereageerd hadden. Ik heb het Feedburnersysteem ingesteld voor zowel mijn mans blog als ons thuisonderwijsblog, beide met een eigen e-mailadres. Helaas pakt het systeem maar één e-mailadres, waardoor jullie reacties niet naar mijn thuisonderwijse-mailadres zijn gegaan, maar naar een spam-vangadres dat we nooit checken. Ik waardeer jullie reacties zeer en vind het bijzonder jammer dat het zo gelopen is en dat sommigen van jullie misschien het idee hebben gekregen: 'nou, van die Erna hoor je ook nooit was!' Dat is zeker niet mijn bedoeling, ik doe mijn best alle mail te beantwoorden. Daar gaat soms wat tijd overheen en op dit moment ben ik daarvoor nauwelijks in de gelegenheid, omdat de adoptieprocedure veel van mijn energie vraagt, maar het is zeker niet onze bedoeling om mensen niet op z'n minst te bedanken voor de moeite die je doet om een reactie te geven. Jullie reacties zijn juist bemoedigend!

8. Hoewel e-mailen en telefoneren nu niet echt tot onze mogelijkheden behoren, vinden we het wel erg leuk om mensen thuis te ontvangen. Dus ben je eens in het Noorden van het land of wil je eens op bezoek komen, laat het ons weten! Je kunt ons e-mailen via het blog (www.homeschoolblogger.com/thuis) in het rechtermenu onder 'links': 'Stuur een e-mail'. Deze e-mail gaat wél naar het juiste adres.

9. Van harte welkom!

Het is leuk en verrassend om af en toe een reactie te ontvangen. Bedankt voor jullie bemoedigende woorden!

Eén van jullie schreef:

Ik lees al een tijdje je blog, vooral omdat ik niet verwachtte iemand in NL te treffen die jouw keuzes maakt en zich vast kan houden aan zulke sterke overtuigingen in een cultuur die zo duidelijk een tegenovergestelde mening heeft (en als enige waarheid aan alle schoolgaande kinderen opdringt) - waar alles draait om 'politiek correct' zijn.... Ik kan in het buitenland makkelijker kiezen voor homeschoolen, maar zou niet weten of we dit ook ooit terug in Europa vol kunnen houden. Je voorbeeld is hoopgevend!

Ik waardeer het zeer dat je de tijd nam om dit te schrijven! Want het is inderdaad niet altijd gemakkelijk en soms zelfs heel moeilijk. Wat politiek correct is, is soms mijlenver verwijderd van wat goed is voor ons gezin. Uit eigen kracht zou ik dit nooit kunnen, daarom alle eer aan God!

De keuzes die we nu gemaakt hebben, zijn het resultaat van een lange reis. Het leek me leuk om de komende weken regelmatig iets te schrijven over de factoren die bijgedragen hebben tot onze keuzes. Ik hoop dat het inspirerend mag zijn en bovenal dat jullie een goed beeld krijgen van de weg die God tot nu toe met ons gegaan is. En bovendien dat we nog een hele weg te gaan hebben, want we zijn verre van perfect.

Begin 2008 hebben we het gebedsblik ingesteld. Gebedsblik? Wa's dat?!

Ons gebedsblik is een koekjesblik uit Noorwegen dat we (inclusief koekjes!) voor 5 kronen op de kop hebben getikt (en dat is heeeeeeeel goedkoop in Noorwegen...).

In het blik heb ik twee kleuren kaartjes gedaan: bruine en crème. Op de bruine kaartjes schrijven we de permanente gebedspunten met een witte pen, bijvoorbeeld gezinnen van zendelingen, onze eigen familie, vrienden en gemeenteleden, maar ook gebed om visie voor ons gezin en bedrijf en het gebed om volledige wettelijke vrijheid van thuisonderwijs. Dat zijn, zeg maar, de gebedsonderwerpen die langer dan een paar maanden zullen terugkomen.

Op de crèmekleurige kaartjes schrijven we de gebedspunten die van kortere duur zijn. Bijvoorbeeld gebed voor een zieke kennis die op datum X geopereerd moest worden. Onze vraag was of God deze persoon wilde genezen, zodat hij niet geopereerd hoefde te worden en zodat Gods naam groot gemaakt wordt. Dus bij dezen: een operatie was niet nodig, dank aan God!

Op deze kaartjes schrijven we ook gebedspunten met betrekking tot thuisonderwijs(gezinnen).

In de loop van de tijd wordt een crèmekleurig kaartje vaak een dankkaartje! Daarom zijn we zo blij met ons blik. Het helpt ons om:

• onze belofte na te komen. Als we iemand beloven dat we voor hem, haar of hen zullen bidden, maken we een kaartje in ons blik. Zo vergeten we het niet.
• te zien hoe God onze gebeden verhoort. Regelmatig komen we een kaartje tegen waarvan het gebedspunt geheel of gedeeltelijk is verhoord. Dat wordt een dankkaartje of een dank- en gebedskaartje.
• specifiek te bidden. We bidden veel minder in zijn algemeenheid voor 'onze geliefden' en veel meer specifiek voor mensen die we in ons gebedsblik tegenkomen.
• mensen te verrassen met een papieren of electronisch kaartje of met nog iets anders, omdat ze regelmatig in onze gedachten komen.

Op de foto zie je dat we niet alleen bruine en crème kaartjes in ons blik hebben, maar ook foto's. Dat zijn foto's van gezinnen die overzees leven en werken.

Ik leer graag van anderen, daarom horen we graag hoe jullie je gebedspunten op een rijtje houden. Post gerust een reactie!

Lohman deed de volgende uitspraak in de Schoolstrijd. Niet in relatie met thuisonderwijs, maar ik vind de uitspraak heel treffend, eigenlijk voor het hele leven:

"Indien ik niet geloofde,

dat de Heere ons geleid heeft

en dat wij hiertoe gekomen zijn,

niet omdat wij ons zelven zochten,

maar om Hem te dienen,

dan zou mij

de moed

ontzinken."

Sinds dit weekend :-) kunnen we zeggen: wij!

Afgelopen vrijdag kwamen ze aan: een groep van ca. 30 Roemeense Hongaren (of Hongaarse Roemenen, het is maar hoe je het bekijkt). Na bijna drie dagen bussen! Het was het koor Soli Deo Gloria uit Satu Mare.

Twee van hen logeerden bij ons, een man en een vrouw. Dat leverde eerst wel even verwarring op. We hadden begrepen dat het een echtpaar zou zijn, maar ze bleken geen andere relatie met elkaar te hebben dan dat ze lid waren van hetzelfde koor. Daarom op de valreep nog even een aantal noodzakelijke maatregelen genomen in huis :-)!

De vrijdag leende zich door hun komst prima voor een dagje life skills: bedden afhalen, stofzuigen, bedden opmaken, gordijnen ophangen, etc etc. Altijd handig als je je daar als jongen mee kunt redden, zodat je later je vrouw kunt helpen als ze bijvoorbeeld in het kraambed ligt :-). We hebben erg hard gewerkt om alles extra netjes en extra schoon te maken, zodat ze zich na drie dagen reizen welkom en op hun gemak zouden voelen.

Het weekend bood veel gelegenheid tot conversatie in het Engels. Een aantal leden van het koor sprak redelijk tot goed Engels. Eén van de Hongaren was zeer geïnteresseerd in admiraal De Ruyter, omdat deze destijds een grote groep Hongaarse dominees bevrijd had van de galeien. Vorige week had Bauke net het boek De Admiraal (gedenkboek) gelezen, hij kon aardig wat van zijn kennis kwijt aan een gretig gehoor.

We hadden drukke dagen! Vrijdagavond concert in onze kerk, zaterdagavond samen eten in de kerk in Harlingen, zondag twee uitvoeringen in de kerkdiensten, 's middags een stadswandeling en maandagochtend vroeg alweer op pad naar Roemenië.

Zondagavond kwamen we toe aan een paar spelletjes. E. was zeer geïnteresseerd in ons stedenkwartet. Met de atlas erbij hebben we de kaarten doorgenomen. Ze vond het zo mooi dat we het haar gegeven hebben, tot haar grote vreugde.

Daarna hebben we het Waddenkwartet gespeeld, een tweetalig kwartet (Duits en Nederlands). Het was een uitdaging om dat te spelen met mensen die Roemeens en Hongaars spreken :-)!

Dit weekend leerden we meer over het Roemeense volk en over de Hongaren die in Roemenië wonen. Misschien wijd ik daar in de toekomst nog weleens een post aan. Dit was in elk geval een gezellig en leerzaam weekend, zeker voor herhaling vatbaar!